بزرگ مرد تورکمن از میان ما رفت!
با کمال تأسف آقای دکتر بردی آهنگری، امروز بتاریخ بیست و پنجم ژوئن، بدنبال
کسالتی نه چندان طولانی در سن هفتاد سالگی زندگی در تبعید خویش را وداع گفتند!
زنده یاد دکتر آهنگری از پیشروان نسلی بودند که در دهه پنجاه شمسی در اوج قدرقدرتی
رژیم شاه، سکوت گورستانی چند دهۀ ناشی از سرکوبی های کودتای ٢٨ مرداد را در تورکمنصحرا درهم شکسته و تمامی مصائب،
زندانها و شکنجه های ستمشاهی را بجان خریده و به تجسم و تبلوری از اعتراض ملت خود
علیه ستم وتبعیض تبدیل شده بودند.
نقش دکتر آهنگری در بحبوبحۀ انقلاب
در مبارزات ملت تورکمن برای احقاق حقوق ملی و اجتماعی آنچنان برجسته بوده که
روحانیون ارتجاعی در خدمت ساواک شاهنشاهی و بعدها در خدمت رژیم اسلامی برهبری آنه
قلیچ آخوند نقشبندی، فتوای قتل او و یاران همرزم وی را علنا صادر کردند!
زنده یاد دکتر بردی آهنگری بدنبال انقلاب، از بنیانگذاران کانون فرهنگی- سیاسی
خلق تورکمن ایران و از پیشروان برجستۀ جنبش ملی- دمکراتیک ملت خویش بوده که تمامی
زندگی خود را در خدمت جنبش ملی مان قرار داده و با آن روحیۀ صلح طلبی و مسلمت جویی
ذاتی خود به تلاشی بزرگ برای برقراری آتش بس و صلح و زدودن کراهت جنگ تحمیلی رژیم
اسلامی، بعنوان یکی از مؤثرترین اعضای هئیت صلح تورکمنها تلاش ورزیده بودند!
اما، ایشان علیرغم اقدامات ضدجنگ و فعالیتهای آشکار صلح جویانۀ خود، بعنوان
یکی از برجسته ترین و پرسابقه ترین مبارزان تورکمن مورد کین و نفرت رژیم اسلامی
قرار گرفته و بهمراه تعدادی از یاران خود بدنبال جنگ تحمیلی دوم رژیم در
تورکمنصحرا به شهر قم تبعید گردیدند. اما، وی در محل تبعید خویش نیز لحظه ای از
سازماندهی و آموزش و انتقال تجربیات گرانبهای خود به نیروهای دمکرات و سکولار در
مذهبی ترین شهر ایران، آنی از تلاش بازنماندند.
شادروان دکتر آهنگری هیچگاه از تعقیب و پیگردها و انتقامجوئی های قاتلان آزادی
و رهایی ملت خود و دیگر ملتهای ایران در آمان نماندند و بالاخره نیز برای کاستن از
سنگینی آنهمه مشقات و دربدری ها و زندگی در شرایط مخفی، حداقل از دوش خانواده و با
افزایش خطر نابودی فیزیکی خود، مجبور به مهاجرت و خروج از ایران شدند. اما، در
خارج از کشور نیز مجبور به تحمل ناملایمتی ها و کج رفتاریهای بعضی از دوستان همرزم
دیروزی خود و نامهربانی های مقامات کشور میزبان خود تا تغییر اجباری و مجدد کشور
محل پناهندگی اولیۀ خود گردیدند! اما، آقای دکتر آهنگری در دوران تبعید و اقامت
اجباری خود در خارج از کشوربعنوان مورد اعتمادترین پیشکوستان جنبش تورکمنها در
میان پناهندگان تورکمن، بدورن در نظرگرفتن گرایشان سیاسی فکری آنها حتی در ضدیت و
مخالفت بعضی از آنها با تفکرات و اندیشه های سیاسی خود نیز بدون قائل شدن تمایزی
در میان آنها، یار و یاور تمامی مهاجرین سیاسی تورکمن بوده اند.
بنابراین تورکمنها در خارج از کشور با درگذشت دکتر، نه تنها یک پیشکسوت معتمد
و مورد احترام و نه یک همرزم خود، بلکه سمبل تبلور مبارزات چندین نسل از تورکمنها
و یکی از ستونهای امیدبخش و روحیه آفرین در میان خود را از دست داده اند!
کانون فرهنگی- سیاسی خلق تورکمن درگذشت جانگداز آقای دکتر بردی آهنگری را به
ملت تورکمن و بخانواده گرامی وی بویژه به "حلیمه دایزه"، خانم و یار
نجیب و باوفای وی در طول تمامی زندگی پرخطر و پرفراز و نشیب دکتر، چه در داخل و چه
در خارج از کشور و با آرزوی عمری طولانی و پربار برای بازماندگان و بخصوص به برادر
پرتلاش و مبارز وی آقای رشید آهنگری و با آروزی تحقق پاکترین و انسانی ترین
آرزوهای دکتر برای ملت خویش و دیگر ملت ها در ایران، این فاجعۀ نابهنگام را تسلیت
می گوید.
یادش گرامی، روانش شاد و راهش پر رهرو باد!
کانون فرهنگی- سیاسی خلق تورکمن ایران
بیست و پنجم ژوئن ٢٠١٣
