تبریکات صمیمانه بمناسبت شروع دور دوم "تورکمنستان ایران" ارگان مرکزی کانون فرهنگی- سیاسی خلق تورکمن

Gynanç Alaghy

"بازخوانی جنبش ملی- مردمی تورکمنصحرا" یا تحریف و آشفته نگاری تاریخ؟ rslj n,l

بازخوانی جنبش ملی- مردمی تورکمنصحرا

                                         یا تحریف و آشفته نگاری تاریخ؟

قسمت دوم:

                                                 در بیانات آقای مهدی فتاپور!

    مسئول "گروه کار ملی- قومی" سازمان اکثریت آقای وهاب انصاری به اصطلاح مصاحبه هایی نیز "به مناسبت سالگرد جنگ اول ترکمنصحرا" با افرادیکه بزعم وی ارتباط مستقیمی با وقایع تورکمنصحرا در آندوره داشته اند، بعمل آورده اند. اما مهمترین "مصاحبه" ایشان در این مورد که مربوط به "رفیق فتاپور" میشود، بجای مصاحبه ای زنده با او، مصاحبه ای که مربوط به "٢٦اردیبهشت١٣٨٠" و درج شده در "شماره ١٥٧ نشریه کار" بوده و تاریخ مصرف آن نیز مدتهاست که سپری شده است، بچاپ رسانیده اند!

  میگویند "بدترین نوع دروغ، دروغی استکه با قطره ای از حقیقت قاطی شده باشد"! و این تنها متد مورد پیروی رهبران سابق و جدید "اکثریت" در بازنگری گذشته سازمان خود و بویژه در مورد تورکمنصحرا میباشد. این به اصطلاح مصاحبه نیز در آندوره بعنوان آیئنه تمام نمایی از این اسلوب همیشگی و ثبت شده بنام این سازمان در نشریه "گنگش" به نقد کشیده شده بود، از اینرو ضرورتی به نقد مجدد و تازه آن وجود ندارد. ما در اینجا تنها به بعضی نکات آن و بویژه به نکاتی که بعداز افشای اسناد "آرشیو ملی بریتانیا"، بعداز سی سال در مورد فعالیت مأموران سرویس امنیتی اینکشور در ارتباط با سازمان چریکها و تورکمنصحرا از پرده برون افتاده است، اشاره می کنیم:

 در سی و چهار سال پیش تورکمن ها یکصدا به این رژیم جنایتکار

 نـه

                                                            گفتند و همیشه "نه" خواهند گفت ! 

 در بحبوبه هجوم پاسداران محلی که بیش از سی سال نان و نمک تورکمن را خورده که در گلویشان گیر کند (حاج عزیز ترک، کیهان ستاره سرابی آذری...) و دیگر فاناتهای وارداتی به تورکمنهای جمع شده در متینگ باغ ملی گنبدقابوس و کشت و کشتار جمعی و اسارت بیش یکصد تن از آنان و انتقالشان به پادگان نوده، خمینی با اصرار تمام می گفت: «جمهوری اسلامی آری، نه 

یک کلمه بیشتر نه یک کلمه کمتر» و خواستار مشارکت گسترده مردم در رفراندوم تحمیلی خویش بود

   کانون فرهنگی و سیاسی خلق ترکمن طی اطلاعیه ای که در تاریخ سوم فروردین منتشر می کند، مردم را برای رایزنی و مشورت در تاریخ 6 فروردین 1358 به باغ ملی گنبدقابوس دعوت میکند تا نظرات خویش را مبنی بر عدم شرکت در این رفرندوم اعلام کند. ولی لشکر سیاه اندیشان و خبیث دلان که طاقت شنیدن حقیقت و خواسته های مردم نبودند به رهبری حسین عمادی (آذری) مسئول کمیته امام گنبد به این متینگ صلح آمیز وحشیانه هجوم آوردند. نخستین گلوله های دشمن جوانانی را که بر فراز تپه پارک نشسته بودند را هدف قرار داد وچهار نفر را غرق در خون خویش ساخته، بیش از 20 نفر را زخمی می کند.

   در این متینگ مردم تورکمن یکپارچه خواسته های خویش را بصورت زیر بیان کردند:

1- قبل از هر چیز مجلس مؤسسان تشکیل و پیش نویس قانون اساسی تنظیم شود.

2- تا وقتی حقوق اقلیتهای ساکن ایران- تورکمنها- از نظر حق تعیین سرنوشت در قانون اساسی مشخص نشود، در این رفراندوم شرکت نخواهند کرد

   ملت تورکمن سریعتر و پیش تر از دیگر ملل ساکن به ماهیت این نظام جنایتکار پی برده به آن جواب دندان شکن "نـه" را داد. و آنانی که در این عید خمینی شرکت کردند خوب می دانند که چه عیدی "بزرگی" دریافت کردند، عیدیی که چیزی جز کشتار، ترور، شکنجه، دستگیری، فقر، اعتیاد، بیکاری و غصب تمامی نتایج مبارزات انقلابی... نبوده و نیست!

   و جواب "نـــه" ما به این رژیم همچنان و تابه امروز به قوت خویش باقی است.

   امروز مردم تورکمن به گدایان رأی نظام در هر به اصطلاح انتخاباتی، می گویند: "برو خدا روزی ایت را جای دیگه بده".

   و آنهائی که در داخل و خارج مردم را به شرکت در "انتخابات" تشویق می کنند، بدانند که آنها برخلاف تصمیم رأی قاطع و 

دندان شکن سی و چند سال پیش ملت خویش عمل می کنند و این تشبث برایشان آبرو نخواهد آورد

نه گفتن شیرزن تورکمن

https://www.youtube.com/watch?v=tLtIHPndvAc&feature=youtu.be

 بیانیه کانون فرهنگی- سیاسی خلق تورکمن در رابطه با رویدادهای اخیر بروکسل

                                            همزیستی و تعامل یا نفرت و کینه نسبت بدیگر ملل ؟!

  در آکسیون اعتراضی که   اخیرا در بروکسل از طرف تعدادی از گروههای سیاسی ملل تحت ستم ایران در رابطه با محکومیت اعدام های گسترده رژیم در خوزستان برگزار شده بود، بعضا شعارهایی بیگانه با مضمون و ماهیت مبارزه جنبش های ملی در ایران نیز مطرح گردیده که بحق نگرانی هایی را در میان نیروهای دمکرات و آزادیخواه، انسانگر و صلح طلب، بویژه در میان نمایندگان سیاسی پرسابقۀ جنبش های ملی- دمکراتیک ایران، منجمله کانون فرهنگی- سیاسی خلق تورکمن رابرانگیخته است.

بعداز سه سال از کشتار شهروندان تورکیه در کشتی مرمره،

بالاخره اسرائیل از دولت و ملت تورکیه عذر خواست. (رسانه ها 22 مارس 2013)

عـذرخـواهـی بـرخی از رهـبران کشورهـا

آیا رهبران کشورهائی که جنایات فراوانی برعلیه ملت تورکمن اعمال کردند، جسارت عذرخواهی از این ملت را دارند؟  

در قرن بیستم فجایعی در جهان بوجود آمد که منجر به قربانی شدن میلیونها انسان در کوره جنگ و قتل عامهای وحشیانه گشت. 

در طول جنگ جهانی دوم نزدیک به چهل میلیون انسان نابود شد. مسببان این وقایع دهشتناک پس از گذشت چند دهه از این وقایع خونبار از قربانیان عذرخواهی کردند.

نگاهی کوتاه به عذرخواهی برخی رهبران جهان:

در سال 1970 صدراعظم آلمان غربی ویلی برانت به لهستان رفته در مقابل بنای یادبود قربانیان فجایع نازی ها زانو زده بنام کشورش عذرخواهی کرد.

در سال 1972 نخست وزیر ژاپن به چین آمده، مسئول تمامی زیانهائی را که به این کشور وارد شده را پذیرفت و از چین عذرخواهی کرد.

در سال 1976 رئیس جمهور وقت آمریکا روزولت واقعه بازداشت طولانی شهروندان آمریکایی در قرنطینه توسط دولت ژاپن را رسما تقبیح کرد.

در سال 1990 میخائیل گارباچوف، قتل عام تعداد زیادی از نظامیان لهستانی را در سال 1940 در جنگل کاتای را محکوم و مسبب آنرا اتحاد شوروی دانست.

در سال 1995رئیس جمهور فرانسه ژاک شیراک بخاطر واقعه تسلیم 320 هزار یهودی فرانسوی از طرف حکومت فرانسه به نازی ها عذرخواهی کرد.

در سال 1997 ملکه انگلستان الیزابت بخاطر جنایاتی که بریتانیا در مستعمرات سابق اش انجام داده رسما عذرخواهی کرد.

در سال 1998 واتیکان بخاطر سکوت و عدم هرگونه مقابله مقامات دینی در مقابل نژادکشی یهودیان در ایام جنگ جهانی دوم توسط نازی ها عذرخواهی کرد.

در سال 2001 نخست وزیر لهستان کشتار یهودیان توسط مقامات وقت کشور خویش را محکوم و عذرخواهی کرد.

در سال 2009 نخست وزیران استرالیا و کانادا بخاطر بدرفتاری و تبعیض نژادی علیه بومیان این کشور از آنان عذرخواهی کرد.

ماه فوریه 2010- مجلس صربستان جنایاتی را که نظامیان این کشور در طول جنگ سالهای 95-92 علیه مسلمانان بوسنائی انجام شده را محکوم کرد ولی عذرخواهی نکرد.

***********

آیا رهبران کشورهائی که جنایات فراوانی برعلیه ملت تورکمن اعمال کردند، جسارت عذرخواهی از این ملت را دارند؟  

نگاهی کوتاه به برخی از جنایات اعمال شده علیه تورکمنها توسط دول روس و ایران

1- قتل عام تورکمنهای خیوه در نبرد غزاوات بسال 1876 و قتل عام تورکمنهای گوک تپه توسط ارتش روسیه تزاری در سال 1881 که منجر به کشتار وحشیانه نزدیک به سی هزار تورکمن گشت. تقسیم سرزمین تورکمن بین روس و ایران.

2- کشتار وحشیانه ژنرال روسی موسوم به مادریتوف در گرگان و آق قلعه بسال 1917

3- کشتار وسیع تورکمنها توسط افسران بلشویک موسوم به فرونزه و کوبیشف به بهانه مبارزه علیه باسماچی ها  در سال 1920 و ساقط کردن دولت ملی برهبری اوراز سردار، اعدام عزیز خان و اشغال سرزمین تورکمن.

4- هجوم وحشیانه قشون تابه دندان مسلح رضاشاه به سرزمین تورکمن بسال 1925 که منجر به کشتار وسیع مردم، مهاجرت آنان به آنسوی مرز و نیز نابودی مزارع و احشام گردید. بدنبال سقوط جمهوری تورکمن برهبری عثمان آخون سرزمین تورکمن به اشغال کامل نظامیان ایران درآمد.

5- قتل عام رهبران انقلابی و کادرهای فرهیخته تورکمن توسط رژیم بلشویکها. ترور ناجوانمردانه بنیانگذاران دولت تورکمنیستان، قایغیسیز آتابایف، ندربای آیتاکوف، حالمیرات صأحتمئرادوف، کومشالی بؤری یف، سیدمراد عؤضبایف، عبدلحکیم قول محمدوف... توسط جلادان استالین.

6- غارت بی حد و حساب منابع طبیعی تورکمنستان توسط مسکو، پایمال کردن ارزشهای ملی به بهانه ایجاد ملت واحد، رواج شوونیسم روسی، کم اهمیت دادن به زبان ملی و در درجه دوم قرار گرفتن آن به منظور ایجاد سیستم دوستی ملتها.

7- غصب املاک و اراضی مزروعی تورکمنها توسط جلادان و ستاره بدوشان محمدرضاشاهی و قتل دهقانانی که در مقابل جنایات سرلشکر مزین ایستادگی کردند

8- جنایات رژیم جمهوری اسلامی در کشتار سران تورکمن توماج، مختوم، واحدی و جرجانی و بسیاری دیگر در طول دو جنگ تحمیلی سال 1358. اعدام زندانیان و تحمیل مهاجرت به صدها خانوار تورکمن بخارج از کشور و نیز برقراری تبعیدهای داخلی، سیاست برهم زدن تعادل جمعیت منطقه به زیان تورکمنها و کوچ عمدی زابلی ها و دیگران به سرزمین تورکمن، گسترش سیاست فارسیزه کردن منطقه و تغییر اسامی شهرها و روستائیان تورکمن، آزاد گذاشتن دست تاجران مرگ و قاچاقچیان مواد مخدر، پایمال کردن فرهنگ و زبان ملی....

و این قصه سر دراز دارد

   حال با این حساب آیا رهبران دول روس و ایران جسارت عذرخواهی از تورکمنها را در خود می بینند؟

آ. گلی